CBAM-berekeningsmethoden

Reikwijdte, verslagperiode en factorbibliotheek

De installatie wordt gemodelleerd als productieprocessen, inputs (brandstoffen, materialen, aangekochte precursoren, elektriciteit en warmte) en stromen. Nieuwe diagrammen worden berekend met de methoden van de definitieve periode (Uitvoeringsverordening (EU) 2025/2547, bijlagen II en III); oudere diagrammen worden verder berekend met de regels van de overgangsperiode (Uitvoeringsverordening (EU) 2023/1773, bijlage III). Het resultaat van een definitief gemaakt diagram verandert niet.

Voor elke periode die 2026 raakt, is de verslagperiode het kalenderjaar. De factorbibliotheek wordt met een script gegenereerd uit de officiële tabellen van Uitvoeringsverordening (EU) 2025/2547, zonder dat een waarde met de hand wordt ingevoerd: bijlage II, deel G, tabellen 1 tot en met 6 (brandstoffen, biomassa, carbonaten, metaaloxiden, procesmaterialen voor ijzer en staal, aardopwarmingsvermogens), bijlage II, deel B.7, tabellen 2 en 3 (PFC-technologiefactoren) en bijlage III, deel C, tabellen 1 en 2 (referentierendementen).

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 art. 7, lid 1, bijlage II G, bijlage II B.7, bijlage III C; (EU) 2023/1773 bijlage III

Officiële bron(EU) 2025/2547(EU) 2023/1773

Brandstoffen: standaardmethode

De verbrandingsemissies van elke brandstof die een proces ingaat, zijn het product van brandstofhoeveelheid, calorische onderwaarde, emissiefactor en oxidatiefactor. De conservatieve oxidatiefactor 1 mag altijd worden gebruikt. De biomassafractie mag alleen groter dan nul zijn als aan de voorwaarden van bijlage II, deel B.3.3, is voldaan; is zij onbekend, dan wordt 0 gebruikt.

De bibliotheekwaarden komen uit bijlage II, deel G, tabel 1 (brandstoffen) en tabel 2 (biomassa). Bijlage II, deel B.5.2, staat waarden van type I (IPCC) en type II (nationale inventaris, leverancier, laboratorium) toe; bestaat er een waarde van type II, dan mag type I niet worden gebruikt. Voor een eigen waarde zijn bron en motivering verplicht.

• Em = AD × EF × OF
• AD = FQ × NCV
• EF = EF_pre × (1 − BF)

Symbolen Em: emissies (t CO2) · AD: activiteitsgegevens (TJ) · FQ: brandstofhoeveelheid (t) · NCV: calorische onderwaarde (TJ/t) · EF: emissiefactor (t CO2/TJ) · OF: oxidatiefactor · BF: biomassafractie

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 bijlage II B.3.1.1, vergelijkingen 5, 6 en 10; bijlage II B.3.3, B.5.2; bijlage II G, tabellen 1 en 2

Officiële bron(EU) 2025/2547Richtsnoer nr. 3 van de Commissie

Brandstoffen en materialen: massabalans

De massabalans volgt de koolstof die een proces ingaat en verlaat: de hoeveelheid van elke stroom wordt vermenigvuldigd met het koolstofgehalte en de factor f. Uitgaande stromen (slak, stof, bijproducten, koolstof die in het product achterblijft) hebben een negatieve hoeveelheid. In de massabalans is er geen oxidatiefactor.

Is er geen koolstofgehalte ingevoerd, dan wordt het afgeleid uit de emissiefactor: bij brandstoffen via de calorische onderwaarde (vergelijking 13), bij materialen rechtstreeks (vergelijking 14). De biomassafractie wordt van het koolstofgehalte afgetrokken (vergelijking 15).

• Em = f × AD × CC, f = 3,664
• CC = CC_pre × (1 − BF)
• CC = EF × NCV / f (brandstof) · CC = EF / f (materiaal)

Symbolen AD: hoeveelheid van de stroom (t; negatief bij uitgaande stromen) · CC: koolstofgehalte (t C/t) · BF: biomassafractie

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 bijlage II B.3.2, vergelijkingen 12 tot en met 15

Officiële bron(EU) 2025/2547

Procesemissies

De procesemissies van grondstoffen en tussenproducten zijn het product van activiteitsgegevens, emissiefactor en de factor CF; de conservatieve waarde van CF is 1.

Voor carbonaten wordt methode A (bijlage II, deel G, tabel 3, massa van het ingaande carbonaat) of methode B (tabel 4, massa van het metaaloxide in de output) gebruikt; voor procesemissies die niet uit carbonaten komen, methode A.

• Em = AD × EF × CF

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 bijlage II B.3.1.2, vergelijking 11; bijlage II G, tabellen 3 en 4

Officiële bron(EU) 2025/2547

PFC-emissies bij aluminium

Bij de elektrolyse van primair aluminium worden de CF4- en C2F6-emissies berekend met de hellingsmethode of de overspanningsmethode, met het opvangrendement omgerekend naar de totale emissies en met de aardopwarmingsvermogens uitgedrukt in CO2-equivalent (bijlage II, deel G, tabel 6: CF4 6 630, C2F6 11 100).

De technologiefactoren staan in bijlage II, deel B.7, tabellen 2 en 3 (minimumvereiste); een installatiespecifieke factor is de aanbevolen verbetering. Het opvangrendement is verplicht.

• PFC_totaal = PFC_schoorsteen / opvangrendement
• CF4 = AEM × SEF_CF4 / 1 000 × Pr_Al, AEM = frequentie × duur
• CF4 = OVC × AEO / CE × Pr_Al × 0,001
• C2F6 = CF4 × F_C2F6
• CO2e = CF4 × GWP_CF4 + C2F6 × GWP_C2F6

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 bijlage II B.7, vergelijkingen 20 tot en met 26; bijlage II B.7, tabellen 2 en 3; bijlage II G, tabel 6

Officiële bron(EU) 2025/2547

Elektriciteit

De indirecte emissies van aangekochte elektriciteit zijn de verbruikte elektriciteit vermenigvuldigd met de emissiefactor. Voor netelektriciteit wordt het landgemiddelde gebruikt (de standaardwaarde van Uitvoeringsverordening (EU) 2025/2621); deze gegevens zijn afkomstig van het IEA en worden onder een niet-commerciële licentie gepubliceerd, daarom zijn ze niet in Carbonity opgenomen en voert de gebruiker de waarde met bron in. Bij een directe technische verbinding of een stroomafnameovereenkomst mag een werkelijke factor alleen worden gebruikt als is aangetoond dat aan de voorwaarden van bijlage IV, punt 6, van Verordening (EU) 2023/956 is voldaan.

Ontvangt de installatie elektriciteit uit meerdere bronnen, dan worden de indirecte emissies van elk proces berekend met de factor gewogen naar het verbruiksaandeel van elke bron (art. 9, lid 1); met bewijs gebruikt elk proces zijn eigen bron (art. 9, lid 2). Voor in de installatie opgewekte elektriciteit is de factor de emissie van de brandstoffen en van de rookgasreiniging gedeeld door de netto elektriciteitsproductie; deze vergelijking heeft geen oxidatiefactor en afgas wordt begrensd op de standaardfactor van aardgas (56,1).

• Em_el = E_el × EF_el
• EF_el = (Σ AD × NCV × EF + Em_FGC) / El_prod

Symbolen E_el: verbruikte elektriciteit (MWh) · EF_el: emissiefactor (t CO2/MWh) · Em_FGC: emissies van de rookgasreiniging · El_prod: netto elektriciteitsproductie (MWh)

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 art. 8, lid 2, art. 9; bijlage II D.1, vergelijking 35; bijlage II D.4.1, vergelijking 38; bijlage II D.4.3; (EU) 2023/956 bijlage IV, punt 6

Officiële bron(EU) 2025/2547(EU) 2025/2621(EU) 2023/956

Meetbare warmte

De meetbare warmte die in een centrale warmte-eenheid wordt geproduceerd, is de ingaande brandstofenergie vermenigvuldigd met het rendement; het rendement wordt gemeten of de referentiewaarde 0,70 wordt gebruikt. De emissies van een proces dat warmte verbruikt, zijn via de emissiefactor van de brandstofmix evenredig met de verbruikte warmte. Warmte die niet aan processen wordt verdeeld, geldt als verlies en wordt naar verhouding van hun verbruik aan de verbruikende processen toegevoegd; alle warmte wordt toegerekend.

Voor warmte die van buiten de installatie wordt aangekocht, worden de gegevens van de producerende installatie gebruikt (factor en bron verplicht) of de standaardfactor van de meest gebruikte brandstof in de industriële sector van het land met een ketelrendement van 90 %.

• Q = η × E_In, E_In = Σ AD × NCV
• EF_mix = (Σ AD × NCV × EF + Em_FGC) / Σ AD × NCV
• Em_heat = EF_mix × Q_verbruikt / η

Symbolen Q: geproduceerde warmte (TJ) · η: rendement · E_In: ingaande brandstofenergie (TJ) · EF_mix: emissiefactor van de brandstofmix (t CO2/TJ)

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 bijlage II C.1.2, vergelijkingen 32 en 33; bijlage III A.2.2, vergelijkingen 44 en 45

Officiële bron(EU) 2025/2547

Warmtekrachtkoppeling (WKK)

De emissies van een WKK-eenheid worden over warmte en elektriciteit verdeeld volgens de verhouding tussen de werkelijke rendementen en de referentierendementen. Is het rendement niet meetbaar, dan worden ontwerpwaarden gebruikt en bij gebreke daarvan de standaardwaarden (warmte 0,55, elektriciteit 0,25). De referentierendementen staan in bijlage III, deel C, tabellen 1 en 2 (brandstofcategorie, bouwjaar, warmtemedium).

Het warmteaandeel wordt geboekt als directe emissies van het proces dat de warmte verbruikt, het elektriciteitsaandeel als indirecte emissies van het proces dat de elektriciteit verbruikt; F_el wordt op dezelfde manier berekend.

• Em_CHP = Σ AD × NCV × EF + Em_FGC
• η_heat = Q_net / E_In, η_el = E_el / E_In
• F_heat = (η_heat / η_ref,heat) / (η_heat / η_ref,heat + η_el / η_ref,el)
• EF_CHP,heat = Em_CHP × F_heat / Q_net
• EF_CHP,el = Em_CHP × F_el / E_el

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 bijlage III A.2.2, vergelijkingen 46 tot en met 52; bijlage III C, tabellen 1 en 2

Officiële bron(EU) 2025/2547

Afgas

Voor afgas dat een proces produceert en een ander proces gebruikt, krijgt het verbruikende proces de hoeveelheid die is berekend met de standaardemissiefactor van aardgas (EF_NG = 56,1, bijlage II, deel G, tabel 1); het producerende proces trekt dezelfde hoeveelheid af met de correctiefactor 0,667. In het producerende proces blijft de koolstof van het afgas in de massabalans.

• WG_corr,imp = V × NCV × EF_NG
• WG_corr,exp = V × NCV × EF_NG × Corr_η, Corr_η = 0,667

Symbolen V × NCV: energie-inhoud van het afgas (TJ) · EF_NG: standaardemissiefactor van aardgas (t CO2/TJ)

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 bijlage III A.3, vergelijkingen 53 en 54; bijlage II G, tabel 1

Officiële bron(EU) 2025/2547

Toerekening van emissies aan processen en goederen

De toegekende directe emissies van een proces zijn de directe emissies van het proces plus ontvangen meetbare warmte en ontvangen afgas, min geleverde warmte, geleverd afgas en de emissies van de elektriciteitsproductie; een negatief resultaat wordt op nul gezet.

Het activiteitsniveau is de verkoopbare nettomassa: afkeur, bijproducten, afval en schroot tellen niet mee en gaan met nul ingebedde emissies een ander proces in. Een productieproces omvat één functionele eenheid; komen goederen met dezelfde GN-code uit meerdere processen, dan is de gemeenschappelijke waarde het naar activiteitsniveau gewogen gemiddelde.

• AttrEm_Dir = DirEm* + Em_H,imp − Em_H,exp + WG_corr,imp − WG_corr,exp − Em_el,prod
• AttrEm_Dir < 0 ⇒ AttrEm_Dir = 0

Symbolen DirEm*: directe emissies van het proces · Em_H,imp / Em_H,exp: emissies van ontvangen / geleverde meetbare warmte · Em_el,prod: emissies van de elektriciteitsproductie

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 art. 4, leden 2 en 6; bijlage II F; bijlage III A.3, vergelijking 55

Officiële bron(EU) 2025/2547

Specifieke ingebedde emissies (SEE) en precursoren

De specifieke ingebedde emissies van een goed zijn de aan het goed toegekende emissies plus de ingebedde emissies van de gebruikte precursoren, gedeeld door het activiteitsniveau. Directe en indirecte emissies worden afzonderlijk berekend; een precursor die in dezelfde installatie wordt geproduceerd, wordt langs de keten met dezelfde methode berekend.

Indirecte emissies worden alleen meegeteld voor goederen die niet in bijlage II bij Verordening (EU) 2023/956 staan (cement, gecalcineerde klei, kunstmeststoffen, geagglomereerd ijzererts); bij ijzer en staal, aluminium, waterstof en elektriciteit bestaan de ingebedde emissies alleen uit directe emissies.

• SEE_g = (AttrEm_g + EE_InpMat) / AL_g
• EE_InpMat = Σ M_i × SEE_i

Symbolen AL_g: activiteitsniveau van het goed (t) · M_i: massa van de gebruikte precursor (t) · SEE_i: specifieke ingebedde emissies van de precursor (t CO2e/t)

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 art. 3, lid 2; bijlage III B, vergelijkingen 59 en 60; (EU) 2023/956 art. 7, lid 1, bijlage II, bijlage IV, punt 3

Officiële bron(EU) 2025/2547(EU) 2023/956

Standaardwaarden en toeslag

Zijn er geen werkelijke gegevens voor een aangekochte precursor, dan wordt de waarde voor land en GN-code uit bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2025/2621 (gewijzigd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2026/1740) gebruikt; bindend is de totale waarde, de directe en indirecte waarden zijn alleen ter informatie. In de definitieve periode is er geen bovengrens voor het gebruik van standaardwaarden bij precursoren; het aandeel standaardwaarden wordt naar emissies gewogen weergegeven.

Volgens de vragen en antwoorden van de Commissie (4.25) gebruikt de exploitant voor een precursor de standaardwaarde verhoogd met de toepasselijke toeslag: voor cement, ijzer en staal, aluminium en waterstof 10 % voor 2026, 20 % voor 2027 en 30 % vanaf 2028; 1 % voor kunstmeststoffen. De toeslag wordt niet toegepast op werkelijke gegevens van de leverancier en niet op 2025 en eerder.

• SEE_precursor = SEE_standaard × (1 + toeslag)

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2621 bijlage I; (EU) 2026/1740 bijlage I, inleidende alinea, en overweging 10; (EU) 2025/2547 art. 15; vragen en antwoorden van de Commissie 4.25

Officiële bron(EU) 2025/2621(EU) 2026/1740(EU) 2025/2547Vragen en antwoorden van de Commissie

Ingebedde emissies uit de stuklijst

Voor elk product dat in de periode is geproduceerd, wordt de verbruikte hoeveelheid van elke onder het CBAM vallende precursor in de stuklijst (brutohoeveelheid, inclusief verlies) vermenigvuldigd met de specifieke ingebedde emissies van de precursor en opgeteld; de SEE van het product in de periode is die som gedeeld door de geproduceerde massa. Een halffabricaat kan een regel in de stuklijst van een ander product zijn: de SEE ervan uit dezelfde berekening wordt als SEE van een precursor gebruikt (geen kringen, ten hoogste 10 niveaus).

Per precursor geldt één reikwijdte: directe emissies voor goederen in bijlage II bij Verordening (EU) 2023/956 (ijzer en staal, aluminium, waterstof, elektriciteit), totale emissies voor de overige. Het productresultaat wordt niet in directe en indirecte emissies gesplitst; voor downstreamproducten bestaat hierover geen geldende regel.

• EE_product = Σ M_i × SEE_i
• SEE_product = EE_product / geproduceerde massa

Symbolen M_i: volgens de stuklijst in de periode verbruikte massa van de precursor (t) · SEE_i: specifieke ingebedde emissies van de precursor (t CO2e/t)

Rechtsgrondslag (EU) 2023/956 bijlage IV, punten 1 en 3; (EU) 2025/2547 art. 3, lid 2; bijlage III B, vergelijkingen 59 en 60

Officiële bron(EU) 2023/956(EU) 2025/2547

Meerdere herkomstinstallaties

Komt een precursor met dezelfde GN-code uit meerdere installaties, dan is de SEE ervan het gemiddelde gewogen naar de massa die in de periode van elke installatie is ontvangen.

• SEE_GN = Σ m_k × SEE_k / Σ m_k

Symbolen m_k: massa van de precursor uit installatie k (t) · SEE_k: specifieke ingebedde emissies van die installatie (t CO2e/t)

Rechtsgrondslag (EU) 2025/2547 art. 14, leden 1 en 2

Officiële bron(EU) 2025/2547

Werkelijke waarde of standaardwaarde

In perioden vanaf 2026 wordt de werkelijke waarde van een precursor alleen gebruikt als deze is geverifieerd: een positief verificatieverslag of een positief oordeel van een verificateur op het platform; aanvaarding in de keten alleen is niet voldoende. Gegevensjaren vóór 2026 worden niet gebruikt.

Kan de werkelijke waarde niet worden gebruikt, dan valt de precursor terug op de standaardwaarde uit bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2025/2621 (gewijzigd bij (EU) 2026/1740) voor het land van de herkomstinstallatie en de GN-code, en wordt de toeslag van het jaar toegevoegd; het berekeningsdetail toont de tabelwaarde en de toeslag afzonderlijk.

• SEE_i = geverifieerde werkelijke waarde (voor het jaar van de periode)
• anders: SEE_i = standaardwaarde × (1 + toeslag)

Rechtsgrondslag (EU) 2023/956 art. 8, lid 1, bijlage VI, punt 1, onder b); (EU) 2025/2621 bijlage I; (EU) 2026/1740 bijlage I

Officiële bron(EU) 2023/956(EU) 2025/2621(EU) 2026/1740

Van ingebedde emissies naar het aantal certificaten

In de jaarlijkse aangifte worden de ingebedde emissies van elke post bepaald: de werkelijke waarde wordt alleen gebruikt als deze betrekking heeft op het verslagjaar van de post en is geverifieerd; anders de officiële totale standaardwaarde plus de toeslag van het jaar. Bij goederen van bijlage II tellen alleen directe emissies mee.

De aanpassing voor gratis toewijzing wordt berekend met de CBAM-factor, de CSCF en de SEFA-waarde van het goed. Een in het land van oorsprong daadwerkelijk betaalde koolstofprijs wordt alleen bij werkelijke gegevens afgetrokken. Certificaten worden uiterlijk op 30 september van het jaar na het aangiftejaar ingeleverd; voor 2026 is de certificaatprijs een kwartaalgemiddelde. Wordt de jaarlijkse drempel van 50 ton (exclusief elektriciteit en waterstof) niet overschreden, dan is er geen verplichting.

• Ingebedde emissies = M_g × SEE_g
• FAA = CBAM_y × CSCF_y × SEFA_g × M_g
• SEFA_g = BM*_g + Σ m_i × SEFA_i, m_i = M_i / AL_g
• Certificaten = max(0, ingebedde emissies − FAA − aftrek voor betaalde koolstofprijs)

Symbolen M_g: massa van het ingevoerde goed (t) · FAA: aanpassing voor gratis toewijzing · CBAM_y: CBAM-factor van het jaar · SEFA: specifieke ingebedde gratis toewijzing · BM*_g: CBAM-benchmark van het goed

Rechtsgrondslag (EU) 2023/956 art. 2 bis, 6, 7, lid 1, 8, lid 1, 9, lid 1, 21, lid 1 bis, 22, lid 1; (EU) 2025/2620 vergelijkingen 1 en 4 tot en met 6; (EU) 2025/2548; (EU) 2026/1740 bijlage I

Officiële bron(EU) 2023/956(EU) 2025/2620(EU) 2025/2548(EU) 2026/1740Richtsnoer nr. 4 van de Commissie